حرم اهل بیت

جماعتی از شهر ری قصد زیارت امام را کرده بودند. آنها، پس از پیمودن مسیری طولانی و تحمل رنج‌‌های فراوان، اکنون چند قدمی بیشتر تا دیدار امام فاصله نداشتند.
بالاخره رسیدند و با چهره‌های غبارآلود و خسته‌، اذن طلبیدند، امام هم اذن ورود دادند و آنها وارد شدند.
نماینده آن گروه جلو آمد؛
- ای حجت خدا! ما از مردمان ری هستیم.
- مرحبا به برادران ما از اهل قم!
- (با صدایی رساتر) ما جماعتی از اهل ری هستیم.
- مرحبا به برادران ما از اهل قم!
....
چند بار دیگر هم خود را به امام معرفی کردند، اما جوابی نشنیدند مگر «مرحبا به برادران ما از اهل قم».
تعجب کرده بودند.

- نکند اشتباهی از ما سرزده و حضرت از ما ناراحت شده‌اند. نکند ...
ناگهان صدای دلنشین حضرت توجه همه را به خود جلب کرد.
- از جد بزرگوارم امام صادق شنیدم که فرمود: همانا از برای حق تعالی حرمی است و آن مکه است، و از برای رسول خدا صلی الله علیه و‌ آله حرمی است و آن مدینه است. و از برای امیر المؤمنین علی علیه السلام حرمی است و آن کوفه است.و از برای ما اهل بیت حرمی است و آن شهر قم است. در آینده‌ای نزدیک زنی از اولاد من در آنجا دفن خواهد شد که نام او فاطمه است. هر کس مزار او را زیارت کند بهشت بر او واجب خواهد شد.

منبع: با تلخیص ادبی از منتهی الآمال.

 

برگرفته از سایت آیت الله صافی گلپایگانی

/ 0 نظر / 7 بازدید