عالم آل محمد(ص)

بر ید باد صبا خاطری پریشان داشت                              مگر حدیثی از آن زلف عنبر افشان داشت

نسیم زلف نگار از نسیم باد بهار                              فتوح روح روان و لطافت جان داشت

صبا ز سلسله گیسوی مسلسل یار                              هزار سلسله بر دست و پای مستان داشت

بیادم از نفس خرم صبا آمد                                       گلی که لعل لبی همچو غنچه خندان داشت

هزار نکته باریک تر زمو اینجاست                              به صد کرشمه زاسرار حسن جانان داشت

صبا دمید خورآسا زمشرق ایران                              مگر که ذره ای از تربت خراسان داشت

مقام قدس خلیل و منای عشق ذبیح                              که نقد جان بکف از بهر دوست قربان داشت

مطاف عالم امکان زملک تا ملکوت                              که از ملوک و ملک پاسبان و دربان داشت

به مروة صفه ایوان او صفا بخشد                              حطیم و زمزم از او آبرو و عنوان داشت

به قاف قبه او پر نمی زند عنقا                              بر آستانه او سر همای گردون داشت

قصور خلد ز مقصوره تو یافت کمال                              زخدمت در آن روضه رتبه رضوان داشت

تویی رضا که قضا و قدر سرتسلیم                              بزیر حکم تو ای پادشاه شاهان داشت

به «مفتقر» بنگر کز عزیز مصر کرم                              به این بضاعت مزجاة چشم احسان داشت

(مرحوم کمپانی)

 

پست های مرتبط با حضرت رضا علیه آلاف التحیة والثنا

دیگر اشعار در مدح اهل بیت علیهم السلام

/ 0 نظر / 10 بازدید