علیٌ خیرالبشر

15 شوال سال روز بازگشت خورشید (ردالشمس) برای امیرالمومنین (ع) می باشد که از سنی و شیعه با روایات صحیح نقل شده است، که ما به چند مورد اشاره می کنیم( از کتب شیعه، برای دیدن مدارک اهل سنت به اینجا مراجعه کنید. )

شیخ صدوق به سند خویش نقل نموده است:

عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَیْسٍ أَنَّهَا قَالَتْ بَیْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ (ص؟) نَائِمٌ ذَاتَ یَوْمٍ وَ رَأْسُهُ فِی حَجْرِ عَلِیٍّ (ع) فَفَاتَتْهُ الْعَصْرُ حَتَّى غَابَتِ الشَّمْسُ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ عَلِیّاً کَانَ فِی طَاعَتِکَ وَ طَاعَةِ رَسُولِکَ فَارْدُدْ عَلَیْهِ الشَّمْسَ- قَالَتْ أَسْمَاءُ فَرَأَیْتُهَا وَ اللَّهِ غَرَبَتْ ثُمَّ طَلَعَتْ بَعْدَ مَا غَرَبَتْ وَ لَمْ یَبْقَ جَبَلٌ وَ لَا أَرْضٌ إِلَّا طَلَعَتْ عَلَیْهِ حَتَّى قَامَ عَلِیٌّ (ع) فَتَوَضَّأَ وَ صَلَّى ثُمَّ غَرَبَت‏.

روزى رسول خدا (ص) سر خود را بدامان علىّ علیه السّلام گذاشته و خفته بود علی نماز عصرش را نخوانده بود و خورشید غروب کرده بود، رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله چون از خواب برخاست و از ماجرا آگاه شد دست بدعا برداشت و عرض کرد: بار خدایا همانا علىّ در پى فرمانبردارى از تو و فرمانبردارى از رسول تو بوده است و نمازش فوت شده پس خورشید را بر او باز گردان تا نماز خود را در وقتش بجاى آورد، اسماء می گوید: به خدا قسم خورشید را دیدم که غروب کرده بود و بار دیگر طلوع نمود و هیچ کوهى و زمینى باقى نماند مگر آنکه آفتاب بر آن تابید تا على علیه السّلام وضو گرفت و نماز خواند، پس از آن خورشید غروب کرد.

الشیخ الصدوق (وفات: 381) من لا یحضره الفقیه، ج 1 ص 203 ح610، ناشر: مؤسسة النشر الإسلامی التابعة لجماعة المدرسین بقم المشرفة،تحقیق: تصحیح وتعلیق: علی أکبر الغفاری.

شیخ مفید نقل مى‌کند

ما روته أسماء بنت عمیس، وأم سلمة زوج النبی صلى الله علیه وآله، وجابر بن عبد الله الأنصاری، وأبو سعید الخدری، فی جماعة من الصحابة: أن النبی صلى الله علیه وآله کان ذات یوم فی منزله، وعلی علیه السلام بین یدیه، إذ جاءه جبرئیل علیه السلام یناجیه عن الله سبحانه، فلما تغشاه الوحی توسد فخذ أمیر المؤمنین علیه السلام فلم یرفع رأسه عنه حتى غابت الشمس، فاضطر أمیر المؤمنین علیه السلام لذلک إلى صلاة العصر جالسا یومئ برکوعه وسجوده إیماء، فلما أفاق من غشیته قال لأمیر المؤمنین علیه السلام: « أفاتتک صلاة العصر ؟» قال له: « لم أستطع أن أصلیها قائما لمکانک یا رسول الله، والحال التی کنت علیها فی استماع الوحی » فقال له: « ادع الله لیرد علیک الشمس حتى تصلیها قائما فی وقتها کما فاتتک، فإن الله یجیبک لطاعتک لله ورسوله » فسأل أمیر المؤمنین الله عز اسمه فی رد الشمس، فردت علیه حتى صارت فی موضعها من السماء وقت العصر، فصلى أمیر المؤمنین علیه السلام صلاة العصر فی وقتها ثم غربت. فقالت أسماء: أم والله لقد سمعنا لها عند غروبها صریرا کصریر المنشار فی الخشبة.

روزی رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم در منزل خویش تشریف داشت و علی علیه السلام نیز در محضر وی بود، جبرئیل علیه السلام نازل شده و به ابلاغ پیام الهی از طریق وحی پرداخت. در همان حال پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم پای امیرالمؤمنین علیه السلام را تکیه گاه خویش ساخت وسر بر آن نهاد، این وضعیّت تا غروب ادامه یافت، به ناچار أمیرالمؤمنین علیه السلام نماز عصر را در همان حالت نشسته خوانده ورکوع وسجود را با اشاره به جای آورد، وقتی که وحی پایان یافت وپیامبر صلی الله علیه وآله وسلم به حالت عادی برگشت رو به علی علیه السلام نموده فرمود: آیا نماز عصرت قضا شده است ؟ علی علیه السلام عرض کرد: ای رسول خدا، به علّت وضعیّت خاصّ شما که در حال دریافت وحی بودید نتوانستم نمازم را ایستاده بخوانم.

پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: دعا کن واز خدا به خواه خورشید را برایت برگرداند تا نمازت را ایستاده و در وقت مخصوصش بخوانی، چون تو در حال فرمانبرداری از خدا وپیامبرش بوده ای خداوند دعایت را مستجاب خواهد کرد.

امیرالمؤمنین علیه السلام از خدا خواست تا خورشید را برای وی برگرداند، خورشید برای علی علیه السلام برگردانده شد تا اینکه نماز عصر را در وقت مخصوصش خواند، آنگاه بار دیگر خورشید غروب کرد. اسماء می گوید: به خدا سوگند هنگام غروب خورشید از آن صدایی شبیه صدای کشیده شدن ارّه بر چوب شنیدم.

الشیخ المفید، محمد بن محمد بن النعمان ابن المعلم أبی عبد الله العکبری، البغدادی (متوفای413 هـ)، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج 1 ص 345، تحقیق: مؤسسة آل البیت علیهم السلام لتحقیق التراث، ناشر: دار المفید للطباعة والنشر والتوزیع - بیروت - لبنان، الطبعة: الثانیة، 1414هـ - 1993 م.

/ 1 نظر / 27 بازدید
.a.m.a

روزى شخصى از على (عليه السلام ) در مورد علم و دانش پرسش كرد حضرت فرمود: علم چهار كلمه است : الف) به قدر احتياج خود به خداوند، او را عبادت كنى . ب)به قدر طاقت و صبر خود در سوختن آتش جهنم گناه كنى . ج) به اندازه عمرت در دنيا براى دنيا كار كنى . د) و به مقدار بقايت در آخرت توشه تهيه نمايى . مواعظ العدديه آيت‌‏اللّه مشكينی، صفحه 127. یا امیرالمومنین(علیه السلام)