جلسه 17

نفسی علی زفراتها محبوسة / یا لیتها خرجت مع الزفرات

اسناد احتراق خانه وحی در کتب اهل سنت 4
نویسنده : fingsh - ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/۱٢
 

تذکر: خواهشمند است حتما قسمت های قبل مطالعه شود
در قسمت قبل سیری در کتاب الامامه والسیاسه داشتیم به نظر شما خواننده‌ای که مطالب مندرج در کتاب الامامه و السیاسه را تا انتهای سیر سوم مطالعه کرده و صحت آنها را پذیرفته است هنگام ملاحظه مطالبی حاکی از خودداری حضرت امیر صلوات الله علیه از انجام بیعت با ابوبکر (مطالعه سیر چهارم و پنجم) به چه نتیجه‌ای می‌رسد؟‌
آیا حضرت علی صلوات الله علیه را در تخلف از انجام بیعت با ابوبکر محق می‌داند یا ایشان را به مخالفت با خلیفه رسول خدا و جماعت مسلمین متهم و محکم می‌نماید؟!
آیا چنین خواننده ای حضرت علی صلوات الله علیه را همچون سعد بن عباده مستحق سرزنش نمی انگارد؟‌و رفتارهای آن دو را در یک راستا ارزیابی نمی‌کند؟‌
بدیهی است که اگر وی مبانی پی‌ریزی شده در کتاب الامامه و السیاسه را باو رکرده و به دلالت آنها معتقد شده باشد اولا:‌
امیر المومنین صلوات الله علیه را در استنکافش از پذیرش خلافت ابوبکر مورد مذمت قرار می‌دهد!
ثانیاً: 
به ابوبکر به عنوان خلیفه رسول خدا این حق را می‌دهد که در مقابل مخالفت‌های امیر المومنین صلوات الله علیه به تندی موضع‌گیری نموده و به زور از امیر المومنین صلوات الله علیه مطالبه بیعت نماید! 
ثالثا: 
عمر را به واسطه رشادتش می‌ستاید! 
به عبارت دیگر مولف کتاب پس از ترتیب دادن فضایی حاکی از حقانیت خلافت ابوبکر از ماجرای مطالبه بیعت از حضرت امیر المومنین صلوات الله علیه و تهدید عمر مبنی بر سوزاندن خانه حضرت زهرا سلام الله علیها سخن به میان می‌آورد. 
او در این ماجرا از حضرت امیر المومنین صلوات الله علیه چهره یک متخلف را به نمایش می‌گذارد که از انجام بیعت با خلیفه رسول خدا و پذیرش آن استنکاف می‌نماید! 
لذا خلیفه مسلمین این اجازه و حق را دارد که با وی برخورد کرده و برای وادار ساختن او به انجام بیعت خانه‌اش را به سوزندان تهدید کند! 
در نهایت نیز به گونه‌ای از رفتار ابوبکر یاد می‌کند که بر نرمش و بزرگواری او در برخورد با مخالفان حکومتش دلالت دارد! 
بنابراین هر سنی زاده‌ای که در فضای کتاب غوطه ور شود از مشاهده حادثه تهدید عمر به احراق بیت حضرت زهرا سلام الله علیها به هیچ نتیجه‌ای جز مذمت و نکوهش حضرت امیر المومنین صلوات الله علیه آن هم به دلیل امتناع از انجام بیعت با ابوبکر دست نمی یابد! و این همان انگیزه‌ای است که مولف کتاب الامامه و السیاسه را به ثبت تهدید عمر به احراق واداشته است ( مولف کتاب ماجرای استنصارهای شبانه و عیادت ابوبکر و عمر از حضرت زهرا علیها السلام را نیز با همین انگیزه پلید نقل می‌نماید.)
سایر مورخین سنی که ماجرای تهدید به احراق را در همین فضا نقل نموده‌اند عبارت‌اند از: 
1-بلاذری (متوفای 279) 
2-طبری (متوفای 310) 
3-ابن عبد ربه (متوفای 328) 
4-ابوالفداء (متوفای 732) 

انشاالله در قسمت آینده به پرسش زیر پاسخ خواهیم داد
چرا مولف کتاب الامامه و السیاسه از آتش زدن درب خانه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها سخنی به میان نمی آورد؟